سقف سکوت

 اسم تو براي من مقدسه ... تا نفس تو سينه پر پر مي زنه ... باورم كن كه فقط باور تو ... مي تونه قفل قفس رو بشكنه ... منم و يه آسمون بي دريغ ... منم و يه كوره راهه نا گزير ...

اي ستاره ي شباي مشرقي ... پر پرواز منو ازم نگير ...

پ ن : تعطیل تا ببینیم خدا چی میخواد .

آسمان را مي خواهم براي عبور راه باريك است
ماه را مي خواهم براي نور جاده تاريك است ...

شيفت _ديليت

آدمايي كه تورو مثل يه مترسك دوست دارن، يه مترسك اسباب بازي كه هيچ وقت خراب نميشه، كه هر وقت بخوان بندازنش دور و سرشون رو با يه اسباب بازي ديگه گرم كنن، هر وقت خسته شدن برن از تو سطل آشغال درش بيارن. از اينكه كثيف شده و ديگه مثله قبل نمي تونه بهشون لبخند بزنه ناراحت شن. بعد از يه مدت به خاطر اينكه بوي آشغالا رو ميده ديگه دوسش نداشته باشن...

آدمايي كه يادشون ميره هفته اي چند بار مترسكشون رو ميندازن تو سطل آشغال، آدمايي كه يه مترسك دوس دارن، يه اسباب بازي ! مترسكايي كه اين دوس داشتنا رو باور مي كنن هر بار دوباره از اول شروع مي كنن... از نو !

دارم فكر مي كنم مزرعه ام جاي هر كسي نيست !

همين